گل زعفران

Saffron (pronounced /ˈsæfrən/ or /ˈsæfrɒn/)[1] is a spice derived from the flower of Crocus sativus, commonly known as the "saffron crocus". Saffron crocus grows to 20–30 cm (8–12 in) and bears up to four flowers, each with three vivid crimson stigmas, which are the distal end of a carpel.[2] The styles and stigmas, called threads, are collected and dried to be used mainly as a seasoning and colouring agent in food. Saffron, long among the world's most costly spices by weight,[3][4][5] is native to Southwest Asia[4][6] and was probably first cultivated in or near Greece.[7] As a genetically monomorphic clone,[8] it was slowly propagated throughout much of Eurasia and was later brought to parts of North Africa, North America, and Oceania.

Saffron's taste and iodoform or hay-like fragrance result from the chemicals picrocrocin and safranal.[9][10] It also contains a carotenoid pigment, crocin, which imparts a rich golden-yellow hue to dishes and textiles. Its recorded history is attested in a 7th-century BC Assyrian botanical treatise compiled under Ashurbanipal,[11] and it has been traded and used for over four milleia. Iran now accounts for approximately 90% of the world production of saffron.[12]

زعفران (تلفظ / sæfrən / یا / sæfrɒn /) [1] یک ادویه به دست آمده از گل زعفران، معمولا به عنوان "زعفران" شناخته شده است. زعفران به 20-30 سانتی متر (8/12 اینچ) و خرس تا چهار گل، هر کدام با سه کلاله قرمز رنگی، که انتهای دیستال از یک برچه رشد می کند. [2] سبک ها و کلاله، به نام موضوعات، جمع آوری و خشک شده را به طور عمده به عنوان یک عامل چاشنی و رنگ آمیزی در مواد غذایی استفاده می شود. زعفران، ادویه جات ترشی جات طولانی در میان گران ترین در جهان توسط وزن، [3] [4] [5] بومی جنوب غربی آسیا است [4] [6] و احتمالا برای اولین بار و یا در نزدیکی یونان کشت شد. [7] به عنوان یک کلون ژنتیکی مونومورف، [8] آن را به آرامی در سراسر بسیاری از اوراسیا منتشر شد و بعد از به بخش هایی از شمال آفریقا، شمال امریکا و اقیانوسیه آورده شد.

طعم و مزه و iodoform یا یونجه مانند نتیجه عطر زعفران از مواد شیمیایی پیکروکروسین و سافرانال. [9] [10] این همچنین شامل یک کاروتنوئید، کروسین، که گویا یک رنگ به رنگ زرد طلایی غنی به ظروف و منسوجات. تاریخ ثبت آن در یک 7-قرن قبل از میلاد آشور رساله گیاه شناسی وارد تحت آشوربانیپال گواهی، [11] و آن را داد و ستد شد و مورد استفاده برای بیش از چهار هزار سال. ایران در حال حاضر در حدود 90٪ از تولید جهانی زعفران اختصاص داده است. [12]